İdari ve Sosyo-Ekonomik Yapı

2009 yılı Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemine (ADNKS) göre İlin toplam nüfusu 802.381 kişi olup, bunun 410.089’u erkek,  392.292’ u kadındır.  Merkez İlçe şehir nüfusu 339.757, belde/köy nüfusu 462.624’tür. Merkez hariç 11 ilçesi 65 belediyesi ve 395 köyü bulunmaktadır. İlçeleri; Kavaklıdere, Datça, Ula, Köyceğiz, Dalaman, Ortaca, Yatağan, Marmaris, Bodrum, Milas, Fethiye’dir.

                              Tablo. Muğla ilinde nüfus ve mülkî idari örgütlenme

Kaynak: TÜİK, 2009

Sosyo-ekonomik gelişmişlik endeksi sıralamasında on üçüncü sırada yer alan İl’in 2001 yılı itibariyle GSYİH’sının sektörel dağılımı incelendiğinde, %65’lik pay ile hizmetler sektörünü, tarım (% 18) ve sanayi (% 17) sektörlerinin izlediği görülmektedir. 1987-2001 döneminde % 5,7 ile hizmetler sektörü İl’in en çok büyüyen sektörü olmuştur.

Ege Bölgesinin güneyinde yer alan Muğla, Asar (Hisar) dağı eteklerinde ovaya doğru yayılmış, kendine has mimarisi, daracık sokakları ve her biri turizm merkezi ilçeleri ile tam bir turizm cennetidir. Dalaman, Fethiye, Marmaris, Datça ve Bodrum gibi tatil bölgeleri ile dünyaca tanınan ve 1124 km uzunluğundaki kıyı bandının çevrelediği eşsiz doğası, tarihi ve kültürel özellikleri gelişmiş, nitelikli turizm alt yapısı ile Muğla İlimiz yılda 3 milyonu aşan sayıda yabancı ve bu sayıdan fazla yerli turist ağırlamaktadır.

Muğla, eşsiz doğası ve iklimi ile önemli bir turizm kenti olmasının yanı sıra gerek kırsal nüfusu gerekse de ekolojik avantajları sebebi ile önemli bir tarım kentidir. Uygun iklim yapısı ile Ülkemizde üretilen birçok ürünün yetiştirilebildiği bir ekolojiye sahiptir. Türkiye’deki toplam tarım arazisinin  % 1’i,orman arazisinin  % 4’ü,çayır-mera arazisinin ise % 0,16’sı Muğla’da bulunmaktadır. Muğla ili topraklarının %62’si orman arazisi, % 20’si tarım arazisi, % 3’ü çayır-mera ve % 15’i diğer arazilerden oluşmaktadır

Tarımsal üretimde yıllara göre değişiklikler meydana gelmekle birlikte zeytin, domates, narenciye,  bal ve su ürünleri önemli tarımsal ürünlerdir. İlimizde önceki yıllarda önemli miktarda üretimi olan tütün ve pamuk alanları daralırken zeytin ve yem bitkileri ekiliş alanları artış göstermektedir. Son yıllarda özelikle pamuk ve narenciye alanlarından nar üretimine yoğun bir geçiş gözlemlenmektedir. Türkiye'de arıcılığın en önemli merkezlerinden biridir. Yörede hem arı hem de çam balı bulunmaktadır. Marmaris ilçesi çam balı ile ünlüdür. Özellikle Marmaris-Köyceğiz hattına özgü bir diğer ürün günlük ağacından elde edilen ve parfümeride ile eczacılıkta kullanılan sığla yağıdır.

Muğla’da üretilen zeytinin yaklaşık %20’si sofralık % 80’i ise yağlık olarak değerlendirilmektedir.Türkiye Zeytinyağı sektöründe 300-350 bin tonluk bir rafine kapasitesi mevcuttur. Sektörde büyük çoğunluğu klasik sistemle üretim yapan küçük ölçekli ve dağınık 813 adet yağhane bulunmaktadır. Son yıllarda yağhanelerin kapasitelerinin artması ve modernleşmesi ile "kontinü sistemle" çalışan yağhanelerin sayısında artış görülmüştür. 1982 yılında kontinü sistemle çalışan 1 yağhane mevcut iken 1996 yılında bu sayı 154 olmuş ve 1998/99 sezonu itibariyle de 400'e ulaşmıştır.Muğla ilinde toplam 133 adet yağhane bulunmaktadır.Bunların 68 tanesi kontinu sistem, 65 tanesi ise klasik sistemle çalışmaktadır.Bu yağhanelerin hepsi ham zeytin yağı üretmektedir ve küçük ölçekli işletmelerdir. Ayrıca 1 adet rafine zeytinyağı fabrikası bulunmaktadır.

Muğla’da 1 adet merkez 21 adet ilçelerde olmak üzere, 22 adet Küçük Sanayi Sitesi bulunmaktadır.

İlin Yatağan ilçesinde Yatağan Termik Santralı, Yeniköy'de Yeniköy Termik Santralı, Kemerköy'de Kemerköy Termik Santralı vardır. İlin maden yatakları zengindir. Bu sektörde Yatağan linyit rezervleri ve Fethiye krom yatakları ilk kalemde sayılabilir. Muğla ayrıca önemli bir mermercilik merkezidir. Bu enerji ve madencilik üretim tesisleri dışında sanayiye dönük büyük girişimler bulunmamaktadır. Ayrıca Dalaman ilçesinde Kağıt Fabrikası (eski adı SEKA, yeni adı MOPAK) bulunmaktadır.